Poutní kaple na Svatém Antonínku 
serdecznie zaprasza wszystkich na
4. Piesza pielgrzymka do BOŻEJ MUCE pod Javořiną.
Kiedy: sobota 13 września 2025
Istnieje możliwość indywidualnego wyjścia na Javořinę i do chaty Holubyho.
Szczegóły: 731 402 196
Będzie z nami o. Josef Čunek SJ.
Będziemy pielgrzymować na Javořinę już czwarty rok.
Javořina jest w pewnym sensie symbolicznie połączona przez o. Šuránka ze Świętym Antoniną.
Tak jak wiele miejsc w Slovácku.
Co wydarzyło się przed dziesięcioleciami?
Podczas II wojny światowej mężczyźni i młodzieńcy z okolicy zainspirowani przez o. Šuránka złożyli obietnicę, że na szczycie Javořiny zbudują kaplicę poświęconą Matce Bożej.
Z szacunku i wdzięczności do kobiet, jako wyraz przebaczenia dla nich, ale także w celu pogłębiania braterstwa między Morawakami a Słowakami.
27 lipca 1947 roku na Javořinie została odprawiona msza święta. Po drodze tragicznie zginęła Maria Málková z Nivnice.
W 1971 roku w pobliżu tego miejsca na pamiątkę postawiono Bożą Mukę.
O obietnicy zbudowania kaplicy na Javořinie, o. Šuránek w różnych zachowanych tekstach czasami wspomina.
Poniższy krótki artykuł ukazał się w sierpniu 1947 roku w czasopiśmie Rozsévač.
(Rozsévač był najpopularniejszym tygodnikiem duchownym wydawanym w latach 1939 – 1948. Reżim komunistyczny zakazał go później.)
Obietnica Królowej Panien
Codziennie na górze Blatnickiej wita nas najwyższa góra Białych Karpat – Javořina – i upomina się o spełnienie naszej obietnicy.
Złożyliśmy ją razem z mężczyznami słowackiego kraju, zebranymi podczas adoracji w trudnych czasach wojny w kaplicy świętego Antonina. Rozważaliśmy to, jak mało radości jest w życiu słowackiej dziewczyny, zagrożonej od wczesnego dzieciństwa okrucieństwem instynktu płciowego.
I prosiliśmy Matkę Bożą, aby wspierała w walkach o wyzwolenie dziewcząt z niewoli niezdyscyplinowanych chłopców i mężczyzn, aby przywróciła krajowi słowackiemu moralną czystość, prawdziwą wolność i radość, która kiedyś wypływała z dziewczęcych serc w ludowych pieśniach.
Dziś wiele zagranicznych szlagrów służy do wyrażenia niewypowiedzianego smutku, który często kryje się za żenującą swawolą.
„Usta się mi śmieją, ale z serca łzy się mi leją.”
I obiecaliśmy Królowej Panien, że postaramy się, aby Ziemia Słowacka zdobiła jej świątynia, która zjednoczy braci i siostry morawskie z braćmi i siostrami słowackimi.
A 15. sierpnia jest dla nas znakiem zapytania.
„Spełnijcie swoją obietnicę!”
Spełnimy!
Źródło. Kukátka 2, A. Šuránek, przygotował do druku w 1994 roku Alois Kotek
Więcej o planowanej budowie kaplicy i Bożej Mudze można przeczytać TUTAJ.
